Free read à The Tragedy of Macbeth 105

Summary The Tragedy of Macbeth

Free read à The Tragedy of Macbeth 105 Ç [Epub] ➟ The Tragedy of Macbeth ➤ William Shakespeare – The Tragedy of Macbeth commonly called Macbeth is a play by William Shakespeare about a regicide and its aftermath It is Shakespeare's shortest tragedy and is believed to have been written sometime be The TraShakespeare and The Tragedy PDF his contemporaries However the story of Macbeth as told by Shakespeare bears no relation to real events in Scottish history as Macbeth was an admired and able monar. There are two reasons to love this playThe first reason is Lady Macbeth Man that girl has got it goin’ on Have you ever found yourself in the running for say a new position that’s opened up at your company a position for which you—along with one of your eually worthy colleagues perhaps—might ualify You may not have given much thought to your professional advancement before but now that this promotion has been dangled before you it has ignited a spark of ambitious desire Imagine the possibilities And it is just within your graspif only there were a way to edge out the competition Maybe you could sabotage a project he’s working on Or you could discredit him by rumoring of his incompetence Better yet you could off him in the parking garage But each of these strategies reuires a certain level of gumption to execute a level not everyone possesses This is where it pays to be married to Lady Macbeth All she would need is a mere mention of this potential uptick in your career path and she’s off and running drafting the schematics telling you where to stand just outside the stairwell across from his car within easy reach of the tire iron lying in the corner that can be used while he’s distractedly sifting through his keys Why doesn’t she do it herself you ask Well why should she It’s not her job Her job is to support you to boost your confidence to supply that additional gumption You’re the one who has to do the dirty workLady Macbeth is an amazing character I’ve seen reviews on here that criticize her for being the morally reprehensible of the two protagonists planting ideas in her husband’s head that he would not have otherwise formed encouraging him toward evil deeds that he would not have otherwise committed I disagree She may have made a mistake helping to plan Duncan’s murder but if anything Lady Macbeth is the one with her moral faculties still intact—she exhibits a profound sense of remorse at the end of the play that Macbeth recognizes as nothing short of an ailment for which to seek a cure While Macbeth is off slaughtering anyone who might threaten his regal standing his wife is at home rubbing the fuck out of her hands until the blisters explode and she suffocates in a pool of her own pusThe second reason to love this play is the elouence of the language There are passages in this play that describe human emotion so briefly yet so profoundly it triggers goosebumps These are some of my favorites On expressing one’s grief What man ne’er pull your hat upon your brows;Give sorrow words the grief that does not speakWhispers the o’er fraught heart and bids it break On not having enough gumption Yet do I fear thy nature;It is too full o’ the milk of human kindnessTo catch the nearest way thou wouldst be great;Art not without ambition but withoutThe illness should attend it On contemplating ambition’s worth Nought’s had all’s spentWhere our desire is got without content’Tis safer to be that which we destroyThan by destruction dwell in doubtful joy On being past the point of no return All causes shall give way I am in bloodStepp’d in so far that should I wade no Returning were as tedious as go o’er On the futility of life Life’s but a walking shadow a poor playerThat struts and frets his hour upon the stageAnd then is heard no it is a taleTold by an idiot full of sound and furySignifying nothing On the finality of death There’s nothing serious in mortalityAll is but toys renown and grace is dead;The wine of life is drawn and the mere leesIs left this vault to brag of I said in the comments section of my Hamlet review that I was preferring Hamlet to Macbeth While I think I prefer the character of Hamlet to that of Macbeth I no longer stand by that statement in terms of the play itself Macbeth really is a masterpiece

Summary ✓ PDF, eBook or Kindle ePUB free ¹ William Shakespeare

The Tragedy of Macbeth commonly called Macbeth is a play by William Shakespeare about a regicide and its aftermath It is Shakespeare's shortest tragedy and is believed to have been written sometim. Don't you kind of hate how we've entered the decadent phase of Goodreads wherein perhaps fifty percent or of the reviews written by non teenagers and non romancers are now naked and unabashed in their variously effective attempts at being arch wry meta parodic confessional andor snarky Don't you kind of pine secretly in the marrow of your gut's merry druthers for the good ol' days of Goodreads known then as GodFearingGoodlyReadingcom when all reviews were uniformly plainspoken merely utilitarian unpretentious and above all else dull dull dull Don't you kind of hate when people say 'don't you think this way or feel that way' in an effort to goad you both psychologically and grammatically into agreeing with themIn the words of ABBA I do I do I do I do I doWell because the interwebs is a world in which the past stands shoulder to shoulder with the present and with fetish porn we can revisit the past in its inviolable presentness any time we wish Or at least until this website finally tanksConsider won't you Matt Nieberle's review of Macbeth in its entirety I have bound it with a heavy rope and dragged it here for your perusal Please understand that many a sic are implied in the following reviewsits really complicated and stupidwhy cant we be reading like Romeo and Julietat least that book is goodThere you have it Refreshingly not a review written in one of the witch's voices or alluding to Hillary and Bill Clinton or discussing the reviewer's first period Just a primal yell unleashed into the dark wilderness of the cosmos Yes Mr Nieberle is probably a teenager but I admire his ability to strongarm the temptation to be clever or ironic Don't you He speaks the native language of the idk generation with an economy and a clarity that renders his convictions all the emphatic Here's MICHAEL's review of the same play You may 'know' MICHAEL; he is the 'Problems Architect' here at Goodreads A problematic title itself in that it implies that he designs problems which might be the case for all I knowThis book shouldn't be reuired reading reading plays that you don't want to read is awfulReading a play kinda sucks to begin with if it was meant to be read then it would be a novel not a play On top of that the teach had us students read the play aloud on person for each character for a couple pages None of us had read the play before None of us wanted to read it I made the mistake of taking the 'easy' english class for 6 years The teacher picked students that looked like they weren't paying attention All of this compounded to make me pretty much hate reading classics for something like 10 years granted macbeth alone wasn't the problemI also hate iambic pentameterPure activism there STOP the mandatory reading of plays It's wrong morally and academically Plus it can really fuck up your GPA There's no wasteful extravagance in this editorial no fanfare no fireworks no linked photos of half naked oiled up big bosomed starlets no invented dialogues between the author and the review writer It's simple and memorable Being reuired to read plays is wrong and if you reuire anyone under duress to read a play then you have sinned and are going to hell if you believe in hell If not you're going to the DMVI am also tired of all you smug spelling snobs You damnable fascists with your new fangled dictionaries and your fancy schmancy spell check Sometimes the passionate immediacy of a message overcomes its spelling limitations Also in this age when we are taught to respect each other's differences it seems offensively egocentric and mean spirited to expect others to kowtow to your petty linguistic rules Artistic expression will free itself no matter how you try to shackle itThat's your cue AubreyIn my personal opinion the play Macbeth was the worste peice ever written by Shakespeare and this is saying uite a bit considering i also read his Romeo and Juliet Ontop of it's already unbelievable plot unrealistic characters and absolutly discusting set of morals Shakespeare openly portrays Lady Macbeth as the true vilian in the play Considering she is mearly the voice in the back round and Macbeth himself is truely committing the hideous crimes including murder and fraud I do not see why it is so easy to assume that Macbeth would be willing to do good instead of evil if only his wife were possitive I believe that this play is uterally unrealisticBut the following is by far the ne plus ultra of classic book reviewing While succinct and without any distracting inclination to coyness or cuteness Jo's review alludes to a bitterness so profound that it is inexpressible One imagines a few Signet Classic Editions hacked to bits with pruning shears in Jo's vicinityI hate this play So much so that I can't even give you any analogies or similes as to how much I despise it An incrementally snarkier type might have said something like 'I hate this play like a simile I can't come up with' Not Jo She speaks a raw undecorated truth unfit for figurative language And there's certainly nothing wrong with that Once in a great while when you get neck deep in dandified pomo hijinks it's a nice wallow in the hog pen you're itchin' for Thank you Jo I love you and your futile grasping at similes that can't approach the bilious hatred in your heart You are mine and I am yours Figuratively speaking of course And now here's my review Macbeth by William Shakespeare is the greatest literary work in the English language and anyone who disagrees is an asshole and a dumbhead

William Shakespeare ¹ 5 Read & Download

The Tragedy of MacbethE between and Shakespeare's sources for the tragedy are the accounts of King Macbeth of Scotland Macduff and Duncan in Holinshed's Chronicles a history of England Scotland and Ireland familiar to. The Tragedy of Macbeth William Shakespeare Macbeth The Tragedy of Macbeth is a tragedy by William Shakespeare; it is thought to have been first performed in 1606 A brave Scottish general named Macbeth receives a prophecy from a trio of witches that one day he will become King of Scotland Consumed by ambition and spurred to action by his wife Macbeth murders King Duncan and takes the Scottish throne for himself He is then wracked with guilt and paranoia Forced to commit and murders to protect himself from enmity and suspicion he soon becomes a tyrannical ruler The bloodbath and conseuent civil war swiftly take Macbeth and Lady Macbeth into the realms of madness and death عنوانها «مکبث»؛ «تراژدی مکبث»؛ نویسنده ویلیام شکسپیر؛ تاریخ نخستین خوانش در سال 1972میلادیعنوان مکبث؛ نویسنده ویلیام شکسپیر؛ مترجم عبدالرحیم احمدی؛ تهران، اندیشه، چاپ دوم 1346؛ در 192ص؛ با مقدمه موریس مترلینگ؛ چاپ پنجم 1357؛ در 152ص؛ موضوع نمایشنامه های نویسندگان سده های 16م و 17م انگلستان سده 17معنوان تراژدی مکبث؛ نویسنده ویلیام شکسپیر؛ مترجم فرنگیس شادمان نمازی؛ تهران، بنگاه ترجمه و نشر، 1340، چاپ دوم 1351؛ با متن انگلیسی در 101ص؛ زیر نظر احسان یارشاطر؛ چاپ دیگر تهران، علمی فرهنگی؛ 1365، در 89ص؛ چاپ بعدی 1370، در 152ص؛ چاپ ششم علمی فرهنگی، 1374 در 101ص؛ چاپ هفتم 1375؛ شابک 9644450175؛ چاپ هشتم 1378؛ چاپ دهم 1381؛ چاپ یازدهم 1382؛ چاپ دوازدهم 1384؛ چاپ سیزدهم 1388؛ چاپ چهاردهم 1391؛ شابک 9789644450174؛ مترجم خسرو شایسته؛ تهران، سپیده، 1364، در 96ص؛مترجم داریوش آشوری؛ تهران، آگاه، 1371، در 100ص؛ چاپ دوم 1373؛مترجم محمدصادق شریعتی؛ تهران، گویش نوه، 1393، در 120ص؛ شابک 9786006382487؛مترجم علی مجتهدزاده؛ تهران، نگارش الکترونیک، 1395، در 122ص؛ شابک 9786008299172؛مترجم حمید الیاسی؛ تهران، روشنگران، 1395، در 279ص؛ شابک 9789641941194؛مترجم بیتا حسینی؛ تهران، اسحاق، 1395، در 64ص؛ شابک 9786008175230؛تراژدی در تراژدی همیشه سرنوشت قهرمان و دیگران، از رویدادهای دلپسند آغاز سپس به فاجعه پایان میشوند «مکبث» را شاهکار «شکسپیر» خوانده اند، به گمانم همه ی آثار این نامدار، بی اغراق به چنین صفتی آراسته هستند؛ این نمایشنامه، شرح زندگی سردار دلیری ست «مکبث» نام، وسوسه ها او را برمیانگیزند، تا ولی نعمت خود را، که مهمان او نیز هست، بکشد؛ سپس ایشان میمانند و قلم پرفروغ استاد تراژدی، تا سیاهی تباهی روح انسانی را به نمایش درآورند؛ این نمایشنامه کوتاه‌ترین تراژدی، و یکی از محبوب‌ترین آثار ایشان است، که بنا به باور بسیاری، بین سال‌های 1599میلادی تا سال 1606میلادی نگاشته شده است؛ اساس «تراژدی مکبث» رویدادهای تاریخی «اسکاتلند» است، اما «شکسپیر» موافق ذوق و طبع هنری و ادبی خویش، تغییراتی در آنها داده، و رخداد جنگ‌ها را، به هم آمیخته‌ است؛ این نمایشنامه ی جاویدان، ماجرای آسیب جسمی، آثار منفی روحی ـ روانی، و جاه طلبی سیاسی کسانی ست، که به‌ دنبال نفس قدرت هستند؛نمایشنامه نخستین بار که احتمالاً خود «شکسپیر» نیز در آن به ایفای نقش پرداخته؛ ماه آوریل یا آپریل سال 1611میلادی بوده، که بنا به شرح مکتوب «سیمون فورمن منجم، طبیب و گیاه‌شناس انگلیسی دربار ملکه الیزابت نخست» در تئاتر جهان، واقع در «لندن »اجرا شده است؛ نخستین نمونه ی چاپی از این نمایشنامه، در سال 1623میلادی در کتاب «مجموعه آثار نمایشنامه‌ ای کمدی، تاریخی، و تراژدیهای شکسپیر»، در زمان پادشاهی «جیمز یکم»، در «انگلستان» به چاپ رسید، و انتشار یافت؛ «شاه جیمز اول» را از حامیان آثار، و نوشته‌ های شکسپیر دانسته اند؛ و بعضی از آثار نمایشنامه‌ ای «شکسپیر» در زمان او نوشته شده است؛ اکثر آثار اما، در دوره ی سلطنت «الیزابت اول»، تدوین و اجرا شده اند؛ همه ی نمایشنامه‌ های «شکسپیر» ترکیبی از نظم و نثر هستند؛نمایشنامه «مکبث» به اسثتنای چند بخش کوتاه، تقریبا به طور کامل منظوم، یعنی به شعر است؛ پس از گذشت سده ‌ها، هنوز شخصیت‌های اصلی این نمایشنامه نظیر «مکبث» و «بانو مکبث»، جذاب و در عین حال دستمایه ی ساخت آثار اقتباسی سینمایی و تلویزیونی، تئاتر و اپرا، و اقتباس ادبی به شکل رمان، و کمیک بوک نیز بوده است؛ تراژدی «مکبث» شرح زندگی پرحادثه ی سرداری دلیر و لایق به نام «مکبث» است؛ «دانکن»، پادشاه شریف و مهربان «اسکاتلند»، او را از میان هواخواهان خود برمی‌کشد، و به وی لقب و منصب می‌بخشد، اما «مکبث» بر اثر تلقین جادوگران، و وسوسه ی نفس، و به اغوای زن جاه‌ طلب خویش در شبی که پادشاه میهمان ایشان هستند، او را در خواب به قتل می‌رساند، و با این قتل، جهنمی برای خویش به‌ وجود می‌آورد؛ «مکبث» از آن پس گرفتار عذاب وجدان می‌شود، چندان که هر آهنگی و هر در کوفتنی او را هراسان می‌کند؛ سردار «مکبث»، و سردار «بانکو»، پس از شکست سپاهیان «نروژی»، و در راه بازگشت به «اسکاتلند»، با جادوگرانی روبرو می‌شوند، که به آنها از آینده خبر می‌دهند، و در حالی که «امیر کادور» زنده است، او را «سالار کادور» می‌خوانند، و به او می‌گویند شاه خواهد شد؛ ساحران در پاسخ پرسش «بانکو»، می‌گویند فرزندان تو به پادشاهی می‌رسند؛ دو سردار غرق در شگفتی، از ساحران جدا می‌شوند؛ «مکبث» در راه بازگشت، توسط پیک «دانکن» پادشاه «اسکاتلند»، باخبر می‌شود که «امیر کادور» به جرم بی کفایتی به اعدام محکوم شده، و ولایت «کادور» نصیب او شده‌ است، و این پیام تکان دهنده، درستی پیشگویی ساحران را بر او ثابت می‌کند؛ «دانکن امیر کادور» برای تقدیر از سردار پیروز مکبث، به قصر او وارد می‌شود، تا شب را نیز در کاخ او سر کند؛ غافل از آنکه «مکبث»، با وسوسه ی همسرش «لیدی مکبث»، فرجامین شب زندگی او را تدارک دیده‌، «دانکن» در خوابگاه به قتل می‌رسد، و دستان «مکبث» و روان «لیدی مکبث»، به خون ولی نعمتشان، که به فروتنی و تواضع مشهور بوده، آلوده می‌شود؛ اما این پایان ماجرا نیست، و «مکبث» برای آنکه پیشگویی ساحران محقق نشود، قاتلانی را به کشتن فرزندان «بانکو» می‌گمارد؛ «بانکو» که بو برده‌، فرزندش «فلیانس» ممکن است کشته شود، او را فراری می‌دهد، ولی خود کشته می‌شود؛ «مالکوم» فرزند دانکن نیز می‌گریزد، تا مبادا به قتل برسد، و این بر خشم و خون‌خواری «مکبث» می‌افزاید؛ هدف بعدی او «مکداف سالار فایف» است، که او نیز از «اسکاتلند بگریخته»، و به جمع مخالفان «مکبث» پیوسته‌ است؛ اما «مکبث» کاخ «مکداف» را به آتش می‌کشد، و زن و فرزندان سالار «فایف» را، با قساوت به دیار عدم روانه می‌کند؛ اکنون «مکبث» و «لیدی مکبث» را چاپلوسان و بزدلان، دوره کرده‌ اند، و هر آنکس که اندکی شجاعت و غیرت دارد، دو راه پیش روی خویش دارد «گریختن از اسکاتلند»، یا «پذیرش مرگ»؛جوّ هولناکی بر «اسکاتلند» حاکم شده، و حتی مردان بزرگ نیز غالباً از ترس جان، به جنگل پناه می‌برند؛ «لیدی مکبث» که در آرزوی تاج و تخت، مبتلای جنون شده، دستان آلوده‌ اش را می‌شوید، تا خون «دانکن» و دیگران را از آن بزداید؛ اما هر بار بیش از پیش گرفتار عذاب وجدان می‌گردد، و در سرسرای کاخ راه می‌رود، و افشای راز می‌کند، و ندیمه و دیگران بر خود می‌لرزند، که چگونه «بانو مکبث» و «مکبث»، دستشان را به خون دیگران آلوده کرده‌ اند؛ پس نه «مکبث» و نه همسرش شادمان نیستند، و از این روی «مکبث» به ساحران متوسل می‌شود، تا از آنها بشنود، که آینده چگونه خواهد بود؛ ساحران بار دوم دیدار نیز، او را امیدوار می‌کنند، که حکومتش و جانش پابرجا خواهد بود، و مادام که جنگل «بیرنام» به حرکت درنیاید، و کسی که او را مادرش نزاده، آنجا نباشد، کس نمیتواند او را به قتل برساند، و او نباید نگران باشد؛ اما در این بین مخالفان «مکبث» به سرکردگی «مکداف» دردمند و «مالکوم»، درصدد حمله به «اسکاتلند» هستند، و «لیدی مکبث» نیز در اوج جنون به سر می‌برد، «لیدی» سرانجام جان می‌سپارد؛ سربازان تحت امر فرماندهان مخالف «مکبث»، درختان جنگل «بیرنام» را قطع کرده، و با استتار خود در پس آنها، به سوی مقر حکومت «مکبث» حمله می‌برند، و او حرکت جنگل «بیرنام» را، زنگ خطر تحقق پیشگویی ساحران، به حساب می‌آورد؛ اما هنوز امیدوار است که زنده بماند، لیکن هنگامی که از زبان «مکداف» می‌شنود که او از مادر زاده نشده، بلکه با جراحی از شکم مادرش وی را به دنیا آورده ‌اند سزارین، مرگ را پیش روی خود می‌بیند، و چنین نیز می‌شود «مکداف»، «مکبث» را می‌کشد، و سپاهیان وارد کاخ می‌شوند، و «مالکوم» را به پادشاهی «اسکاتلند» برمی‌گزینندتاریخ بهنگام رسانی 01061399هجری خورشیدی؛ ا شربیانی